Przepisy Ordynacji podatkowej dopuszczają możliwość złożenia wniosku przez pełnomocnika – jest to specyficzna sytuacja, kiedy wniosek jest składany przez inną osobę niż sam zainteresowany, ale oczywiście w przypadku pełnomocnika zapytanie jest składane w imieniu mocodawcy i to mocodawca będzie beneficjentem interpretacji. Nie ma możliwości złożenia zapytania przez grupę osób fizycznych czy prawnych. Nie ma również możliwości złożenia zapytania przez jedną osobę i uzyskanie interpretacji na rzecz innej osoby. Wynika to z istoty rozwiązania, jakim jest interpretacja przepisów podatkowych – ma ona odpowiadać na indywidualne wątpliwości zainteresowanego, nie jest natomiast polisą ubezpieczeniową zabezpieczającą przed zapłatą podatku, którą może wykupić jedna osoba na rzecz innego beneficjenta.

Wydaje się, że nie ma potrzeby, by umożliwić zadawanie pytań w imieniu innej osoby – jeśli potrzebna jest pomoc w tym zakresie, zawsze można się posiłkować pełnomocnictwem. Co więcej, dopuszczenie takiej możliwości rodziłoby istotne ryzyko nadużyć.

Wyobraźmy sobie składane ze złych pobudek wnioski byłych partnerów biznesowych, byłych wspólników czy małżonków. W takiej sytuacji beneficjent interpretacji stawałby się jej ofiarą.

Podstawa prawna

Art. 14a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).