W takim przypadku podatnik powinien złożyć korektę zeznania, odpowiednio zaznaczając to na pierwszej stronie rozliczenia, wraz z wyjaśnieniami przyczyn jej przygotowania. Dodatkowo o ile błąd spowodował zaniżenie zobowiązania podatkowego, należy wpłacić na konto urzędu skarbowego właściwą kwotę podatku wraz z odsetkami. Jeżeli natomiast z korekty wynika większa kwota podatku do zwrotu lub mniejsza do zapłaty przez podatnika, do takiego zeznania należy dołączyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty.

W pewnych sytuacjach urząd skarbowy może dokonać korekty zeznania samodzielnie, wyręczając niejako w ten sposób podatnika. Zgodnie z art. 274 Ordynacji podatkowej jest to dopuszczalne, jeżeli rozliczenie zawiera błędy rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki bądź wypełniono je niezgodnie z ustalonymi wymaganiami. Dodatkowym warunkiem jest, aby taka korekta nie spowodowała zmiany zobowiązania podatkowego, zwrotu, nadpłaty lub straty większej niż 1 tys. zł. Takie skorygowane zeznanie urząd skarbowy doręcza podatnikowi wraz z wyjaśnieniami. Podatnik może się nie zgadzać z dokonanymi zmianami. W takim przypadku powinien w terminie 14 dni od otrzymania skorygowanej przez organ podatkowy deklaracji wnieść sprzeciw. Jeżeli natomiast podatnik akceptuje zmiany (korektę) sporządzone przez urząd skarbowy, wywołują one skutki prawne takie jak korekta deklaracji złożona przez podatnika np. w zakresie terminów zwrotu podatku.

Jakkolwiek praktyka urzędów skarbowych jest w tym zakresie różnoraka, warto pamiętać o tej możliwości wsparcia ze strony organów podatkowych w przypadku popełnienia drobnych błędów w zeznaniu podatkowym. Jest to jednoznaczne uprawnienie podatnika, które powinno być powszechnie respektowane.