Wiążącą interpretację podatkową wydaje minister finansów. Jest to odpowiedź na skierowane do niego pytanie podatnika. W praktyce w imieniu ministra udzielają jej cztery izby skarbowe: w Bydgoszczy, Katowicach, Warszawie i Poznaniu. Ordynacja podatkowa wymaga, aby minister finansów dążył do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego interpretacji przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne).

Konieczny wniosek

Podatnik, który chce otrzymać indywidualną interpretację podatkową, musi złożyć wniosek. Może on dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych, które należy we wniosku wyczerpująco przedstawić, prezentując także ich własną ocenę prawną. Wnioskujący składa też oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych. Ponadto minister nie odniesie się do tych zdarzeń, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 21 listopada 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 1737/07) podkreślił, że nie można obowiązku udzielania przez organ podatkowy pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego zawężać wyłącznie do ustaw zawierających w tytule pojęcie prawa podatkowego, ponieważ nie tylko w tych ustawach uregulowano elementy, od których zależy opodatkowanie i jego wysokość.