Urząd celny wszczął wobec podatnika postępowanie dotyczące określenia wysokości akcyzy od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu. Właściciela pojazdu ustalił na podstawie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (CEPIK). Wezwał go do przedstawienia samochodu w celu przeprowadzenia oględzin. Podatnik stawił się na wezwanie organu, ale wyjaśnił, że sprzedał samochód ok. trzech lat temu i nie jest w stanie podać nazwiska nabywcy. Zobowiązał się do przedstawienia dokumentu sprzedaży, ale tego nie zrobił. Urząd ponownie wezwał więc do okazania samochodu i wyjaśnił, że jeśli podatnik nie wywiąże się z obowiązku, nałoży na niego karę porządkową. Podatnik nie przedstawił auta do oględzin, nie przyniósł dokumentu sprzedaży ani nie wskazał, kto jest nabywcą. Jak się okazało, nie zgłosił też sprzedaży pojazdu w starostwie powiatowym. Urząd nałożył więc na podatnika karę porządkową w wysokości 500 zł. Skarżący nie zgodził się z karą i wyjaśnił, że nie ma wpływu na zarejestrowanie samochodu przez nowego właściciela.

Sąd orzekł, że organy podatkowe nie mogły nałożyć na podatnika kary porządkowej. Zgodnie z art. 262 par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749) strona, pełnomocnik strony, świadek lub biegły, którzy mimo prawidłowego wezwania organu podatkowego bezzasadnie odmówili złożenia wyjaśnień, zeznań, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności, mogą zostać ukarani karą porządkową do 2600 zł. Jednak zdaniem sądu skarżący skutecznie podważył twierdzenia organów podatkowych: wyjaśnił, że nie zignorował wezwania, że samochód sprzedał i nie miał wpływu na jego zarejestrowanie przez nowego właściciela. Ponieważ nie ma dokumentów, organ przyjął domniemanie, że skarżący jest nadal właścicielem.

W ocenie sądu organ nie podważył jednak twierdzenia, że skarżący sprzedał samochód, a więc też i nie udowodnił, że ponosi winę za niespełnienie wymagań. Jak wskazał WSA, podatnik może być dyscyplinowany karą porządkową, o ile ma faktyczną możliwość wykonania żądań organu. Sąd dodał, że skoro skarżący nie ma dokumentów sprzedaży, organ może wobec niego prowadzić postępowanie dotyczące określenia podstawy opodatkowania. Wyrok jest nieprawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Kielcach z 28 września 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 433/12.