Ewidencja gruntów i budynków jest podstawowym i decydującym dokumentem, który służy określeniu przeznaczenia gruntu w sytuacji, gdy w gminie ani nie ma planu zagospodarowania przestrzennego, ani nie zostały wydane: decyzja o warunkach zabudowy i decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego – orzekł WSA w Warszawie. Określenie przeznaczenia gruntu ma natomiast istotne znaczenie dla opodatkowania jego sprzedaży. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT (Dz.U. z 2004 r. nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

W omawianej sprawie istota sporu sprowadzała się więc do wskazania dokumentu, który przesądza o przeznaczeniu gruntu. W gminie istniało tylko studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Z ewidencji gruntów i budynków wynikało, że należące do spółki działki to grunty orne. Sąd uznał więc, że powyższy przepis ustawy o VAT ma zastosowanie i sprzedaż działek jest zwolniona z podatku.

O przeznaczeniu przesądza wpis w ewidencji gruntów i budynków, na co wskazał w wyroku z 17 stycznia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I FPS 8/10). WSA dodał, że w takiej sytuacji transakcja sprzedaży podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Wyrok jest nieprawomocny.

SYGN. AKT III SA/Wa 3376/10