Podatnik prowadził działalność gospodarczą z zakresu doradztwa i konsultingu w ramach programu Unii Europejskiej, mającego na celu finansowanie inwestycji na obszarach wiejskich. Działalność była prowadzona w ramach umowy o świadczenie usług, zawartej między podatnikiem a bankiem angielskim. Wynagrodzenie pochodziło z funduszu PHARE. Dokonując rozliczenia za 2006 rok, podatnik uznał, że przysługuje mu zwolnienie podatkowe na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) i b) ustawy o PIT, i zażądał zwrotu nadpłaty podatku.

Kryteria zwolnienia

Organy podatkowe nie uwzględniły żądania stwierdzenia nadpłaty za rok 2006, przyjmując, że przychód nie korzystał ze zwolnienia, gdyż nie została spełniona jedna z przesłanek tego zwolnienia. Bank angielski nie był bowiem podmiotem upoważnionym do rozdziału środków pochodzących od podmiotów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) i b) ustawy o PIT.

Podatnik w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach argumentował, że znaczenie ma pochodzenie środków i ich przeznaczenie, a nie forma ich wypłaty, która ma jedynie charakter techniczny i nie może rzutować na prawo do zwolnienia podatkowego. Zdaniem skarżącego organy podatkowe zastosowały błędną, zawężającą wykładnię ustawy o PIT.

Podmiot upoważniony

Sąd oddalił skargę. Zdaniem sądu podatnik w żaden sposób nie wykazał, że uzyskane środki wypłacone mu z tytułu zrealizowanej umowy na czynności konsultingowe, w ramach programu pomocowego, pochodziły od podmiotu upoważnionego do rozdziału tych środków.

Zdaniem WSA bank angielski był podmiotem, który zawarł umowę z instytucjami europejskimi na realizację programu pomocowego. W ramach tego kontraktu zatrudnił skarżącego i zapłacił za jego usługi ze środków europejskich, co w żaden sposób nie może być traktowane na równi z uprawnieniem do rozdziału środków.

Sygn. akt I SA/Gl 327/09