Przedsiębiorstwo, będące podatnikiem CIT, postanowiło przejąć spółkę holenderską. Ta z kolei od ponad dwóch lat ma 100 proc. udziałów w innej polskiej spółce (spółka córka), co uprawnia ją do zwolnienia podatkowego od uzyskiwanej dywidendy. Spór toczył się o to, czy przedsiębiorstwo po przejęciu zagranicznej spółki przejmie prawo do tego zwolnienia.

Dla pełnomocników przedsiębiorstwa było to oczywiste, ponieważ – jak argumentowali – w takiej sytuacji dojdzie do sukcesji generalnej praw i obowiązków podatkowych, przewidzianej w ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.).

Warszawska izba skarbowa była innego zdania. Uznała, że art. 93 ordynacji odnoszący się do sukcesji podatkowej dotyczy tylko tych praw lub obowiązków, które istniały w momencie przejęcia. Tymczasem w tej sprawie – podkreślił dyrektor izby – spółka holenderska nie dysponowała jeszcze prawem do zwolnienia z opodatkowania dywidendy wypłacanej przez polską spółkę córkę. Powodem miało być to, że firma holenderska nie otrzymała jeszcze dywidendy, a jedynie posiada udziały uprawniające ją do tego. Czym innym jest posiadanie udziałów, a czym innym otrzymanie dywidendy – wskazał organ. Tym samym skoro nie doszło jeszcze do wypłaty dywidendy, to spółka nie nabyła prawa do zwolnienia jej z opodatkowania, a tym samym nie będzie też jego sukcesji.

Pełnomocnicy przedsiębiorstwa złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ten orzekł, że brak wypłaty dywidendy od polskiej spółki na rzecz firmy holenderskiej nie ma w tej sprawie żadnego znaczenia.

Rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy NSA. Orzekł, że następstwo prawne, o którym mowa w ordynacji podatkowej, oznacza, iż polskie przedsiębiorstwo po przejęciu spółki holenderskiej wstępuje w jej sytuację prawną, a więc w konsekwencji przejęło też prawo do zwolnienia otrzymywanej dywidendy z podatku. Wyrok jest prawomocny.

Wcześniej podobne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyraził w orzeczeniu z 26 marca 2013 r. (sygn. akt II FSK 1675/11).

Zwolnienie z podatku ma zastosowanie, jeśli spółka uzyskująca dochody z dywidend posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości przynajmniej 10 proc. i nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 14 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 536/12.