Wpłatę należy podzielić w takim stosunku, w jakim w dniu jej dokonania pozostawała kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Ani podatnik, ani urząd skarbowy nie mogą zmieniać tej proporcji. Nie jest np. możliwe zaliczenie wpłaty jedynie na poczet zaległości głównej albo też tylko na poczet odsetek. Tak wynika z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W sprawie, jaką zajął się sąd, podatnik w 2010 r. przelał na konto urzędu skarbowego 436 zł w ramach spłaty PIT za 2008 r. W tytule przelewu wskazał, że 108 zł ma być przeznaczone na zapłatę należności głównej, zaś pozostałe 328 zł na spłatę odsetek za zwłokę naliczanych za okres od stycznia do kwietnia 2009 r. Naczelnik urzędu skarbowego zaksięgował wpłatę podatnika w inny sposób – 403,97 zł na poczet należności głównej, 32,03 zł z tytułu odsetek.

Podatnik się z tym nie zgodził i złożył odwołanie do izby skarbowej. Organ drugiej instancji wyjaśnił mu, że zaliczenie wpłaty odbywa się proporcjonalnie do kwoty zaległości oraz powstałych do dnia zapłaty odsetek za zwłokę. W sprawie uiszczona wpłata nie wystarczała na pokrycie zaległości (883 zł) i należnych od niej odsetek. W takim przypadku, podkreśliła izba, sposób rozliczenia, jaki zaproponował podatnik, jest nieprawidłowy.

Ze stanowiskiem organów podatkowych zgodził się najpierw Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, a następnie NSA. W ocenie sądu kasacyjnego podatnik może wprawdzie złożyć dyspozycję o zarachowaniu wpłaty na poczet konkretnego zobowiązania podatkowego. Organ nie jest jednak związany wskazywanym przez podatnika sposobem rozliczenia należności głównej i odsetek za zwłokę. Wiążący dla organu jest tylko sposób rozliczeń wskazany w art. 55 par. 2 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.), a ten mówi właśnie o proporcjonalnym rozliczeniu.

Wyrok jest prawomocny.

Wpłatę podatku zalicza się na poczet spłaty tego podatku, który miał najwcześniejszy termin płatności, chyba że podatnik wskaże, że płaci za inny podatek

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 14 marca 2013 r. (sygn. akt II FSK 1458/11).