Dyrektor izby skarbowej w Warszawie wskazał, że komornik postąpił niewłaściwie. Jako płatnik powinien był wystawić informację PIT-11, wykazać w niej wypłacone wynagrodzenie i odprowadzić zaliczkę na podatek. Nie dotyczy to jednak odsetek, które nie będą podlegać PIT.

Pracownikowi za czas niewykonywania pracy, jeżeli był gotów do jej świadczenia, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy, przysługuje wynagrodzenie. W ocenie organu podatkowego oznacza to, że otrzymana w wyniku egzekucji komorniczej kwota z ustawowymi odsetkami zasądzona wyrokiem sądu nie ma charakteru odszkodowawczego. Stanowi wynagrodzenie za pracę. Przychodami ze stosunku pracy są bowiem wszelkie wypłaty, których źródłem jest stosunek pracy, a tak było w przypadku zasądzonej kwoty. Na płatniku, tj. komorniku, ciążył zatem obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek.

Niezależnie jednak od tego, czy płatnik zaliczki pobrał, czy też nie, podatnik zobowiązany jest do należytego wypełniania obowiązków nałożonych na niego ustawą o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.). Musi on więc wykazać po upływie roku podatkowego w zeznaniu rocznym przychód wypłacony przez komornika sądowego z tytułu otrzymanego wynagrodzenia i zapłacić należny podatek od uzyskanych dochodów.

W zeznaniu podatkowym nie wykazuje on natomiast kwoty zasądzonych odsetek. Są one zwolnione z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o PIT. Zwolnienie to dotyczy odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń ze stosunku pracy. Preferencja obejmuje odsetki naliczone za okres od upływu terminu wypłaty wynagrodzenia określonego w umowie o pracę do dnia wypłaty tego wynagrodzenia.

Interpretacja indywidualna dyrektora izby skarbowej w Warszawie z 6 grudnia 2012 r., sygn. IPPB2/415-871/12-4/MK