Leasingobiorca może zaliczyć do swoich kosztów uzyskania przychodów płacone raty w pełnej wysokości (leasing operacyjny).

Na podstawie art. 17a – 17l ustawy z 15 lutego 1991 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron (finansujący) oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków drugiej stronie (korzystający) podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Załóżmy, że umowa leasingu operacyjnego maszyny produkcyjnej została zawarta na 48 rat. Firma po opłaceniu 40 rat zamierza zakończyć umowę wcześniej, wykupić przedmiot leasingu, a następnie odprzedać go osobie trzeciej. Powstaje problem, jak kwalifikować opłaty leasingowe – czy te poniesione przed wcześniejszym zakończeniem umowy nadal będą kosztem podatkowym, czy też będzie konieczna korekta kosztów za poprzednie okresy?

Mimo tego, że umowa została zakończona przed upływem jej podstawowego okresu, dotychczas wniesionych opłat nie należy wyłączać z firmowych kosztów uzyskania przychodów. Takiego skutku zakończenia umowy nie przewiduje art. 16 ust. 1 ani przepisy art. 17a – 17l ustawy o CIT.

Prawo zaliczania do kosztów podatkowych rat leasingowych czy innych wydatków związanych z przedmiotem leasingu należy oceniać na dzień zawarcia umowy. Jak również na dzień ujmowania konkretnego wydatku związanego z tą umową. Wynika to z tego, że art. 17b ustawy o CIT odnosi się do czasu, na jaki umowa została pierwotnie zawarta, a nie do faktycznego czasu trwania tej umowy. Z tego względu późniejsze zmiany bądź rozwiązanie umowy leasingu nie wywołują skutków wstecz.

Nie zachodzi zatem potrzeba korygowania kosztów za poprzednie okresy. Oczywiście pod warunkiem wykazania związku pomiędzy ich poniesieniem w celu osiągnięcia przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, o którym wspomina art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.