Firma mająca zobowiązania wynikające z przeszłych zdarzeń, których termin wymagalności lub kwota nie są pewne, musi utworzyć rezerwy, gdy wartość zobowiązań można wiarygodnie oszacować.

Zdarzenia przyszłe

Urszula Jachimowicz, koordynator projektów księgowych w PKF Centrum Rachunkowości, wyjaśnia, że rezerwy definiuje się jako zobowiązania, których kwota lub termin zapłaty nie są pewne. Istotą tworzenia rezerw na zobowiązania jest zabezpieczenie środków na rzecz przewidywanych kosztów lub strat, które powstały w danym okresie sprawozdawczym (np. roku obrotowym), a faktycznie będą poniesione w następnych okresach.

Ich tworzenie jest konieczne, gdy na jednostce ciąży obowiązek świadczenia – prawny lub zwyczajowy – wynikający z przeszłych zdarzeń. Musi też istnieć prawdopodobieństwo, że wypełnienie tego obowiązku spowoduje wykorzystanie już posiadanych lub przyszłych aktywów jednostki. Ostatnim warunkiem jest możliwość wiarygodnego oszacowania kwoty wykonania obowiązku świadczenia.

Urszula Jachimowicz podkreśla, że rezerwy tworzy się na straty z transakcji gospodarczych w toku, w tym na udzielone gwarancje, poręczenia, operacje kredytowe. Jednostka powinna też utworzyć rezerwy na skutki toczącego się postępowania sądowego, kiedy istnieje duże ryzyko przegranej. Przyczyną mogą być też przyszłe zobowiązania spowodowane planowaną restrukturyzacją, do której obligują spółkę przepisy bądź umowy. Rezerwę w takim przypadku tworzy się oczywiście, jeśli plan restrukturyzacji pozwala wiarygodnie oszacować wartość przyszłych zobowiązań.