Zgodnie z art. 19 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 768 z późn. zm.) obowiązują dwie formy takiego potwierdzenia: zgoda naczelnika urzędu skarbowego lub zaświadczenie wydane przez ten organ.

Jak wyjaśnia dr Krzysztof Biernacki, doradca podatkowy, zaświadczenie potwierdza wygaśnięcie zobowiązania na skutek zapłaty podatku czy przedawnienia albo zwolnienie z podatku. Natomiast zgoda jest konieczna we wszystkich innych przypadkach, w szczególności gdy nie jest jeszcze możliwe ustalenie wysokości zobowiązania (a więc przed rozliczeniem podatku). Przykładem jest brak możliwości ustalenia wartości spadku, a tym samym wymiaru podatku.

– Organ podatkowy może jednak wydać zgodę na zbycie, jeżeli zabezpieczył płatność podatku na majątku spadkobiercy np. w formie hipoteki – mówi Krzysztof Biernacki.

Istotne jest, że w przypadku gdy wymagane jest zaświadczenie, nie można go zastąpić oświadczeniem podatnika. Justyna Bauta-Szostak, radca prawny i doradca podatkowy w MDDP, tłumaczy, że wprowadzona od lipca (tzw. ustawą deregulacyjną) zasada składania oświadczeń w miejsce zaświadczeń nie ma zastosowania w przypadku zbycia majątku nabytego na podstawie czynności opodatkowanych podatkiem od spadków i darowizn. Oświadczenia mają zastosowanie, gdy ich adresatem jest organ administracji. Natomiast tutaj uprawnionym do żądania zaświadczenia jest notariusz.

– Z tego względu zaświadczenie w omawianym zakresie jest w dalszym ciągu konieczne – argumentuje Justyna Bauta-Szostak.

Także Krzysztof Biernacki podkreśla, że wykluczyć należy oświadczenie podatnika jako podstawę weryfikacji przez notariusza zapłaty podatku od spadków i darowizn.

Trzeba pamiętać, że wymogi dotyczące przedstawiania zaświadczeń lub zgody na zbycie dotyczą nie tylko nieruchomości, ale także sprzedaży innych składników majątku nabytych w spadku lub darowiźnie, o ile umowę ma sporządzić notariusz.

17 zł wynosi opłata skarbowa za zaświadczenie z urzędu skarbowego