Izba radców, występując do ministra finansów o interpretację, wyjaśniła, że za pełnione funkcje w ramach organów izby (zespół wizytatorów, rzecznik dyscyplinarny, sąd dyscyplinarny) wypłaca radcom określone świadczenia pieniężne. W ocenie izby należności te powinny być zwolnione z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.). Przepis ten zwalnia z podatku świadczenia za pełnienie obowiązków społecznych i obywatelskich do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 2280 zł. Zdaniem izby świadczenia te nie stanowią wynagrodzeń radców z tytułu wykonywania zawodu radcy, ale są wypłacane ze względu na czas poświęcany społeczności – radcom prawnych i aplikantom.

Z takim stanowiskiem nie zgodziły się organy podatkowe. Sąd pierwszej instancji przyznał im rację argumentując, że osoby pełniące funkcje w tym samorządzie nie pełnią funkcji społecznych lub obywatelskich. Izba złożyła skargę do NSA, który uchylił ten wyrok.

Sędzia Beata Cieloch podkreśliła, że WSA nie zbadał tak naprawdę, czy organy izby radców mają charakter organów stanowiących. W związku z tym, że izba posiada osobowość prawną, istotny jest art. 13 pkt 7 ustawy o PIT, który określa, że do przychodów z działalności wykonywanej osobiście (opodatkowanej według skali PIT) zalicza się należności otrzymywane od organów stanowiących osób prawnych. Wyrok jest prawomocny.

Sygn. akt II FSK 475/10.