Na zwrot nadpłaty PIT za 2010 rok urzędy skarbowe mają czas do 2 sierpnia 2011 r., jeśli podatnik złożył zeznanie z wykazaną nadpłatą 2 maja (ostatniego dnia na rozliczenie za ubiegły rok). Jeśli zeznanie było korygowane, ustawowy, 3-miesięczny termin na zwrot nadpłaty liczony jest od momentu dokonania poprawek.

Gdy wysokość należnego zobowiązania podatkowego jest wyższa od faktycznie uiszczonego, powstaje nadpłata. Jak podkreśla Jakub Rychlik, doradca podatkowy, podatnicy mają prawo do zmniejszenia swych zobowiązań na rzecz fiskusa o kwoty nadpłaty albo do jej zwrotu. Nadpłata jest zaliczana z urzędu w pierwszej kolejności na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, a w dalszej, bieżących zobowiązań podatkowych.

– W razie braku zaległych i bieżących zobowiązań organ podatkowy zwraca nadpłatę z urzędu – mówi Jakub Rychlik.

Ekspert dodaje, że podatnik może zrezygnować z bezpośredniego zwrotu i złożyć wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Jeżeli nadpłata nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym równym czterokrotności opłaty dodatkowej za polecenie przesyłki listowej, czyli 8,80 zł, to nadpłata zaliczana jest na poczet przyszłych zobowiązań. Jednak na wniosek podatnika nadpłata ta będzie mu zwrócona.

– W razie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań organ podatkowy wydaje postanowienie – podpowiada nasz rozmówca.

Również w przypadku zaliczenia na poczet przyszłych zobowiązań powinno być wydane postanowienie, chociaż Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.) wyraźnie tego nie przewiduje. Organ podatkowy doręcza podatnikowi postanowienie, od którego przysługuje mu zażalenie w terminie 7 dni od dnia doręczenia. Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuję z dniem powstania nadpłaty, a na poczet bieżących zobowiązań z dniem wydania postanowienia o zaliczeniu.