Odliczenie prorodzinne obejmuje przede wszystkim dzieci małoletnie. Są to dzieci, które nie mają jeszcze ukończonych 18 lat. Na takie dzieci odliczenie przysługuje w zasadzie bezwarunkowo, tzn. nie muszą one spełniać żadnych szczególnych wymogów, aby rodzic, rodzic zastępczy lub opiekun prawny mógł skorzystać z odliczenia.

Ulga przyznana została również na dzieci pełnoletnie, ale tylko takie, które zostały wskazane wprost w ustawie o PIT. Są to dzieci niepełnosprawne.

W przypadku takich dzieci nie ma górnej granicy wieku, do której przysługuje ulga. Zatem z odliczenia można skorzystać nawet na starsze dziecko, pod jednym warunkiem. Dziecko niepełnosprawne musiało otrzymywać w roku podatkowym zasiłek albo dodatek pielęgnacyjny lub rentę socjalną.

W przypadku zdrowych, pełnoletnich dzieci istnieje granica wieku. Ulga przysługuje do ukończenia przez nie 25 lat. Ponadto dziecko takie musi się uczyć. Tok studiów (dzienne, wieczorowe, zaoczne) czy rodzaj uczelni (prywatna, publiczna) nie mają znaczenia. Ważne, aby była to szkoła, o której mowa w przepisach ustawy o systemie oświaty lub w przepisach – Prawo o szkolnictwie wyższym. Istotne jest, że do ulgi uprawnia także nauka w zagranicznych szkołach lub uczelniach. Również w tym wypadku muszą to być szkoły, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe danego państwa. Istnieje jeszcze jeden warunek odliczenia ulgi na zdrowe dziecko pełnoletnie. Nie mogło ono uzyskać w roku podatkowym dochodu w wysokości przekraczającej 3089 zł. Do kwoty tej nie wlicza się renty rodzinnej.

Nie można także zapominać, że przepisy o uldze można stosować do dzieci pełnoletnich – zarówno zdrowych, jak i niepełnosprawnych – jedynie w związku z wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego lub sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Podstawa prawna

Art. 27f ust. 1, ust. 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).