Francuski sąd najwyższy postanowił w sprawie Zimmer Ltd, że zgodnie z prawem francuskim spółka działająca na mocy umowy komisu nie powoduje powstania zakładu komitenta we Francji w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, mimo że komisant jest od niej zależny.

W analizowanej sprawie spółka brytyjska (komitent) produkująca artykuły ortopedyczne dystrybuowała swoje produkty we Francji na podstawie umowy komisu zawartej z francuską spółką zależną (komisant). Spółka francuska miała możliwość oraz uprawnienia do przyjmowania zamówień klientów, przedstawiania ofert i dokumentacji w postępowaniach przetargowych, negocjowania rabatów oraz ustalania warunków płatności. Przy podejmowaniu tych czynności nie było wymagane wcześniejsze uzyskanie upoważnienia komitenta. Spółka francuska nie podejmowała żadnych innych czynności oprócz sprzedaży wyrobów komitenta na mocy umowy komisu.

Sąd najwyższy w swoim postanowieniu oparł się na czysto prawnej analizie postanowień francuskiego kodeksu handlowego, zgodnie z którym francuski komisant nie posiada uprawnień do zawierania umów w imieniu komitenta. W szczególności kontrakty zawarte przez komisanta nie mogą bezpośrednio wiązać komitenta z odbiorcami produktów. W rezultacie działalność spółki francuskiej nie prowadzi do powstania zakładu spółki brytyjskiej we Francji w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

– Polskie organy podatkowe coraz częściej dostrzegają, że zagraniczny przedsiębiorca może posiadać zakład w Polsce w świetle postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania – tłumaczy Paweł Dawidowicz, konsultant w Deloitte.

Fiskus uznaje, że gdy nierezydent prowadzi na terytorium kraju działalność za pośrednictwem swojego przedstawiciela lub zależnego agenta, to mamy do czynienia z zakładem zagranicznego przedsiębiorcy (organy podatkowe często wykorzystują do tego linię interpretacyjną stworzoną przez OECD).

Ekspert dodaje, że w opisanej sprawie francuski sąd zaaprobował stano- wisko, zgodnie z którym dystrybutor występujący we własnym imieniu nie może być traktowany ja- ko zakład zagranicznego przedsiębiorcy pomimo podejmowania faktycznych czynności na rzecz tego przedsiębiorcy. Wydaje się, że podobna argumentacja mogłaby zostać zastosowana również w przypadku polskiego przedsiębiorcy dystrybuującego w Polsce produkty zagranicznego podmiotu na podstawie umo- wy komisu.

Ważne Przez umowę komisu przyjmujący zlecenie (komisant) zobowiązuje się za wynagrodzeniem (prowizja) do kupna lub sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dającego zlecenie (komitenta), lecz w imieniu własnym