Izba Skarbowa w Warszawie wyjaśniła, jak należy korzystać z ulgi meldunkowej. W analizowanej przez izbę sprawie podatniczka w sprzedanym mieszkaniu była zameldowana od 1986 roku. Nabyła je w 2007 roku. Po sprzedaży mieszkania w 2009 roku złożyła w urzędzie skarbowym oświadczenie o spełnieniu warunków do ulgi meldunkowej.

Dyrektor warszawskiej izby przypomniał, że stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r. (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307) wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia: a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, b) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, c) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, d) prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie – jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)–d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia.

Przepis ten nie określa daty, od której należy liczyć okres zameldowania, nie uzależnia zameldowania, a tym samym prawa do zwolnienia, od posiadania tytułu własności do nieruchomości lub lokalu, lecz stanowi, że istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez wskazany okres.

Zwolnienie ma zastosowanie do przychodów podatnika, który złoży w urzędzie skarbowym oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia. Oświadczenie należy złożyć do 30 kwietnia następnego roku po roku, w którym nastąpiła sprzedaż nieruchomości. W przypadku podatniczki był to 30 kwietnia 2010 r. Zatem podatniczka spełnia warunki do skorzystania z ulgi meldunkowej.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 30 kwietnia 2010 r. (nr IPPB1/415-113/10-4/MT).