Jerzy Martini

doradca podatkowy, Baker & McKenzie

Inaczej niż dyrektywa, rozporządzenie ma bezpośrednią moc wiążącą – nie ma potrzeby jego implementacji do przepisów krajowych. Jeśli więc wejdzie w życie, zacznie od razu obowiązywać w Polsce. Projekt rozporządzenia oparty jest na wytycznych Komitetu VAT.

Mimo że rozporządzenie to ma w teorii funkcje doprecyzowujące i wyjaśniające, tak naprawdę jego projekt zakłada dosyć istotne zmiany w funkcjonowaniu systemu VAT. Jedną z ważniejszych zmian jest sformalizowanie zasad określania statusu zagranicznego odbiorcy usługi jako prowadzącego działalność gospodarczą (podatnika VAT). Ze statusem tym wiąże się brak opodatkowania usługi na terytorium kraju w przypadku większości usług. W przypadku nabywców usług z Unii Europejskiej świadczący usługi jest zobowiązany dokonać następujących czynności weryfikacyjnych. Po pierwsze, status podatnika weryfikowany jest na podstawie numeru VAT nabywcy (lub innego dokumentu wskazującego na posiadanie statusu podatnika przez nabywcę). Po drugie, świadczący usługę powinien potwierdzić ważność numeru VAT wskazanego przez nabywcę (np. korzystając ze strony VIES). Wreszcie powinien podjąć inne, racjonalne działania sprawdzające rzetelność uzyskanych od nabywcy informacji.

W przypadku nabywców spoza UE projekt rozporządzenia zakłada, że proces weryfikacji byłby nieco mniej sformalizowany. Projekt pozostawia krajowym usługodawcom pewną swobodę. Sugeruje, że status nabywcy jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą należy potwierdzić, analizując strony internetowe nabywcy. Wskazuje także inne sposoby, np. uzyskanie numeru podatkowego nabywcy, jego adresu wraz z wpisem do rejestrów handlowych czy gospodarczych. Jeśli jest to możliwe dowodem uprawdopodabniającym status nabywcy jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą jest wydruk ze stron właściwych dla nabywcy organów podatkowych wskazujących nabywcę jako przedsiębiorcę.