JAKI PROBLEM ROZSTRZYGNĘŁA IZBA

Podatnik nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, które zamierza wykorzystywać w swojej działalności gospodarczej. Przed rozpoczęciem wykorzystywania lokalu poniesie wydatki związane z jego remontem i modernizacją. Czy poprawne jest zastosowanie stawki amortyzacji 10 proc. do inwestycji w obcym środku trwałym?

ODPOWIEDŹ IZBY

W praktyce przyjmuje się, że inwestycją w obcym środku trwałym są nakłady poniesione przez podatnika na ulepszenie (polegające na przebudowie, rozbudowie), rekonstrukcję, adaptację lub modernizację środka trwałego używanego przez niego w prowadzonej działalności gospodarczej, a niestanowiącego jego własności. Dotyczy to środka trwałego używanego na podsta- wie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Wartość poniesionych przez podatnika wydatków na używany lokal (niebędący jego własnością) stanowi inwestycję w obcym środku trwałym. Podatnik może więc dokonywać odpisów amortyzacyjnych od tych nakładów według stawki 10 proc.

Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 25 września 2007 r. (nr BI/415-1354/06)

OPINIA

MARCIN ŻUK

doradca podatkowy w Kancelarii Gide Loyrette Nouel

Decyzja dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku w pełni zasługuje na aprobatę. Organ pierwszej instancji zauważył fakt, że w przeciwieństwie do środków trwałych w przypadku wartości niematerialnych i prawnych przepisy ustawy o PIT nie przewidują wprost możliwości zwiększenia wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej w efekcie jej ulepszenia. Pomimo tego, niejako w drodze analogii, organ bezpodstawnie dodał wartość tych nakładów na ulepszenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu do wartości samego prawa i zastosował do nakładów stawkę amortyzacyjną właściwą dla spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, co było niekorzystne dla podatnika. W niniejszej sprawie należy mieć na uwadze to, że niewątpliwie wystąpiły w niej wątpliwości interpretacyjne związane z brakiem definicji legalnej inwestycji w obcym środku trwałym. Jednak wykorzystanie tych wątpliwości na niekorzyść podatnika stanowi naruszenie nakazu wykładni in dubio pro tributario (w razie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść podatnika).