Chodziło o mężczyznę, który prowadził działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznego projektowania. Początkowo działał na terenie kraju, ale stopniowo coraz więcej zleceń dostawał z zagranicy, głównie ze Szwecji, gdzie wykonywał większość projektów. Okazały się one na tyle absorbujące, że ostatecznie przebywał za granicą ponad 183 dni, a do Polski przyjeżdżał tylko na krótkie urlopy. Nigdy jednak ani on sam, ani jego rodzina nie planowali przenieść się na stałe do Szwecji.

Mężczyzna sądził, że pozostanie polskim rezydentem i podatek od wszystkich swoich dochodów rozliczy w Polsce. Wskazywał, że umowy, które podpisuje ze szwedzką firmą są zawsze okresowe (np. na 650 godz.) i wprawdzie notorycznie są przedłużane, to jednak nie można mówić o posiadaniu przez niego za granicą stałej placówki (zakładu).

Nie zgodził się z tym dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. Przyznał wprawdzie, że mężczyzna pozostanie polskim rezydentem, ale – jak stwierdził – nie oznacza to automatycznie, że podatek od wszystkich dochodów zapłaci on w Polsce. Mężczyzna ma bowiem w Szwecji stałą placówkę (zakład). Swoją działalność na terenie Szwecji wykonuje bowiem w siedzibie (biurze) zleceniodawcy, na jego sprzęcie i z wykorzystaniem oprogramowania zleceniodawcy – zwrócił uwagę dyrektor KIS.

Wyjaśnił, że placówka jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej to każde pomieszczenie, środki lub urządzenia wykorzystywane do realizacji zadań firmowych. Taka placówka może być np. usytuowana w pomieszczeniach należących do innego przedsiębiorstwa.

Drugim warunkiem jest to, aby placówka była „stała”, czyli zasadniczo, aby istniała w obcym kraju dłużej niż pół roku – dodał dyrektor KIS. Podkreślił, że do tego terminu należy wliczyć również krótsze okresy, jeżeli są one związane z działalnością powtarzalną.

Skoro zatem mężczyzna korzystał w Szwecji z cudzego biura, infrastruktury i wykonywał tam projekty dłużej niż pół roku, to tam ma stałą placówkę (zakład) – stwierdził dyrektor KIS.

W konsekwencji – dodał – skoro działalność na terytorium Szwecji jest prowadzona za pomocą położonego tam zakładu, to dochód, który może być przypisany temu zakładowi, będzie opodatkowany zarówno w Szwecji, jak i w państwie miejsca zamieszkania wnioskodawcy, czyli w Polsce (art. 7 ust. 1 polsko-szwedzkiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania). W takim wypadku w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, trzeba będzie zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania (tzw. metodę wyłączenia z progresją) – stwierdził dyrektor KIS.

To oznacza, że Polska zwolni taki dochód z PIT, ale weźmie go pod uwagę przy ustalaniu stawki PIT od dochodów uzyskanych w kraju.

Interpretacja dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 października 2017 r., nr 0115-KDIT3.4011.256.2017.1.MR