Podatnicy składają rocznie kilkadziesiąt tysięcy wniosków o wydanie interpretacji podatkowych. W 2011 r. było ich 35 929. Czy popełniają w nich błędy?

Niestety tak. Najczęstszymi błędami przy redagowaniu i wysyłaniu wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (ORD-IN) są: skierowanie pisma do organu niewłaściwego w sprawie, np. do urzędu skarbowego, zamiast jednej z pięciu izb skarbowych; brak prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa, gdy wnioskodawca działa przez pełnomocnika, bądź też w ogóle brak pełnomocnictwa; nieprecyzyjne i niejednoznaczne określenie zakresu tematycznego wniosku; brak podania podstawy prawnej, tj. wskazania przepisów mających być przedmiotem interpretacji; nieuiszczenie opłaty za wydanie interpretacji; brak podpisu wnioskodawcy; niedokładny opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) lub zawarcie informacji stanowiących opis tylko w części przeznaczonej na stanowisko; dołączanie do wniosku dokumentów (umów, faktur itp.), które nie mogą być analizowane przez organ wydający interpretacje.

Co błąd we wniosku oznacza dla podatnika?

Konsekwencją źle wypełnionego wniosku jest wezwanie podatnika do uzupełnienia braków formalnych w ciągu 7 dni od otrzymania wezwania. Jeśli wnioskodawca w określonym terminie nie uzupełni wskazanych braków, to następstwem tego będzie wydanie postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia. Jednym słowem, podatnik nie otrzyma interpretacji podatkowej.

Czy urzędnik musi wezwać podatnika do uzupełnienia braków?

Tak. Wskazane błędy obligują organ do wezwania do uzupełnienia braków wniosku, a tym samym stanowią powód wydłużenia czasu załatwiania sprawy. Podatnicy powinni ostrożnie i uważnie wypełniać wnioski o wydanie interpretacji podatkowych. Pozwoli to na uniknięcie niepotrzebnego stresu związanego z korektą wniosku oraz straty cennego czasu.