Spytał o to przedsiębiorca, który na zlecenie polskiej firmy zajmuje się w innych krajach Unii Europejskiej montażem krzeseł kinowych oraz ich czyszczeniem i zmianą obicia. Wyjaśnił, że krzesła są przytwierdzone do podłoża w taki sposób, że nie można ich łatwo zdemontować. Są przykręcone śrubami oraz mają wspólne podłokietniki. Aby odkręcić mebel, należy najpierw zdjąć oparcie, a następnie odkręcić wszystkie krzesła, które znajdują się w danym rzędzie. Może ich być np. 12, 30 sztuk w zależności od kina i sali.
Sądził więc, że świadczy usługę ściśle związaną z nieruchomością, a to oznaczałoby, że VAT powinien rozliczyć za granicą, w miejscu położenia nieruchomości (czyli kina), zgodnie z art. 28e ustawy o VAT.
Zwrócił uwagę na to, że jedyną definicję usług związanych z nieruchomością można znaleźć w art. 31a unijnego rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011. Z przepisu tego wynika, że chodzi wyłącznie o świadczenia, które mają bezpośredni związek z nieruchomością, np. mają na celu zmianę jej prawnego lub fizycznego stanu.
Przedsiębiorca uważał, że jego świadczenia mają taki właśnie charakter, a montaż krzeseł można porównać do usługi budowlanej.
Nie zgodził się z tym dyrektor KIS. Stwierdził, że świadczone przez podatnika usługi montażu krzeseł w kinach, zmiany obicia oraz mycia i czyszczenia nie mają wystarczająco bezpośredniego związku z nieruchomością. Zwrócił uwagę na to, że krzesła mogą być łatwo zdemontowane, bez jakiegokolwiek istotnego uszkodzenia, zniszczenia lub zmiany w nieruchomości (fundamentach bądź w konstrukcji stalowej). Na nowo trzeba wykonać jedynie podesty, co jednak nie będzie wpływało na możliwość wykorzystania krzeseł na innej nieruchomości, gdzie mogą one zostać ponownie zamontowane.
W tym wypadku więc mają zastosowanie ogólne zasady ustalania miejsca wykonywania usług, przewidziane w art. 28b ustawy o VAT – wyjaśnił dyrektor KIS. To oznacza, że przedsiębiorca musi zapłacić podatek w miejscu swojej siedziby (czyli w Polsce) według stawki 23 proc. VAT.
Interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 1 grudnia 2020 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.393.2020.2.JK