W 2007 r. otrzymała dywidendę od polskiego podmiotu, który pobrał od niej zryczałtowany podatek dochodowy (CIT). Spółka wystąpiła o stwierdzenie nadpłaty i zwrot podatku, bo uznała, że przepisy dyskryminowały ją jako nierezydenta. Rezydenci – dowodziła – mogli obniżyć zobowiązanie podatkowe do zera, odliczając podatek od dywidend od podatku z innych źródeł (np. działalności gospodarczej) – o ile wykorzystywali umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Takie prawo nierezydentom nie przysługiwało, chyba że mieli zakład w Polsce. Firma argumentowała, że przepisy ustawy o CIT były niezgodne z zasadą swobodnego przepływu kapitału w UE.

Sąd orzekł, że organy podatkowe prawidłowo odmówiły zwrotu podatku. Zdaniem WSA, przepisy obowiązujące do końca 2007 r. nie dyskryminowały spółki. Teoretycznie mogłaby obniżyć podatek, wykorzystując przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Nie miała jednak od czego odliczyć daniny. Poza dywidendą nie osiągnęła w Polsce przychodów opodatkowanych. W przypadku rezydentów obowiązywały identyczne zasady. Jeśli nie osiągnęli przychodów np. z prowadzonej działalności krajowej, też nie mieli podstaw do odliczenia podatku od dywidend. I zwrot nadpłaty nie należał się. Wyrok jest nieprawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 30 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1884/12.