Subskrybuj nas na Youtube
Zapisz się na newsletter
Chodziło o spółkę, wobec której w styczniu 2014 r. wydano decyzję odpowiedzialności za niedobrane zaliczki na PIT. Jako płatnik powinna ona była potrącić je od wynagrodzenia swoich pracowników. Decyzję podtrzymał dyrektor izby skarbowej.
Spółka zaskarżyła stanowisko fiskusa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Na rozprawie jej pełnomocnik podniósł jeszcze jeden zarzut. Wskazał, że decyzja urzędu była nieważna, bo naruszyła przepisy o właściwości organów. Wydał ją bowiem „duży” urząd skarbowy, a powinien to uczynić naczelnik urzędu właściwego miejscowo ze względu na siedzibę spółki.
Z tym zarzutem zgodził się WSA. Odwołał się do art. 5 ust. 9a pkt 1 ustawy o urzędach i izbach skarbowych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 578). Wynika z niego, że „duży” urząd skarbowy może działać na terenie innego tylko w sprawach dotyczących niektórych podatników (dużych). Jest to jednak wyjątek od zasady terytorialnego działania organów fiskusa i nie dotyczy on pozostałych podatników ani płatników i inkasentów – podkreślił sąd. To oznacza, że decyzję w sprawie odpowiedzialności spółki jako płatnika powinien wydać inny urząd – właściwy miejscowo ze względu na siedzibę firmy.
Wyrok jest nieprawomocny.
Podobnie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny 14 stycznia 2010 r. (sygn. akt II FSK 1300/08). W tym wypadku chodziło o firmę, która miała status dużego podatnika. Dyrektor izby skarbowej, który wniósł skargę kasacyjną, uważał, że specjalistyczne urzędy skarbowe powinny także zajmować się rozliczeniami takich przedsiębiorców jako płatników. Innego zdania był Naczelny Sąd Administracyjny. Podkreślił, że z art. 5 ust. 9a pkt 1 ustawy jasno wynika, że „duże” urzędy skarbowe mogą zajmować się tylko sprawami niektórych podatników. Z ordynacji podatkowej jasno zaś wynika, że pojęcia podatnik i płatnik nie są tożsame – orzekł NSA.
ORZECZNICTWO
Wyrok WSA w Gdańsku z 27 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 310/15. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia
