Inaczej orzekł 8 kwietnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny z (sygn. akt II FSK 3476/18). Stwierdził, że nie są to usługi wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, nie podlegają więc podatkowi u źródła. Wskutek tego wyroku dyrektor KIS musiał zmienić swoją wykładnię i wydał nową, korzystną dla polskiego podatnika (interpretacja z 11 lutego 2022 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.342.2017.9.AP).
W najnowszej znów jednak zaprezentował odmienne stanowisko, mimo że stan faktyczny był niemal identyczny. Z pytaniem wystąpiła spółka, która w ramach prowadzonej działalności gospodarczej kupuje przestrzeń reklamową na portalach internetowych od kontrahentów zagranicznych (żaden z nich nie jest zlokalizowany w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, czyli w raju podatkowym). Spółka nie umieszcza własnych reklam na wykupionej przestrzeni, tylko odsprzedaje ją innym podmiotom po wyższej cenie.