To kolejny wyrok potwierdzający, że korekta kosztów powinna dotyczyć okresu, w którym podatnik otrzymał refundację, a nie tego, w którym został poniesiony wydatek. Wcześniej podobnie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1978/12), WSA w Warszawie (wyrok z 3 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1099/14, nieprawomocny) i WSA w Opolu (wyrok z 19 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Op 74/14, prawomocny).
Przeciwny pogląd sądy prezentują w sytuacji, gdy podatnik po pewnym czasie uzyska rabat lub upust od sprzedawcy albo zdecyduje się na zwrot towaru. Wówczas konsekwentnie nakazują podatnikom korygować koszty wstecz.
Sprawa rozpatrywana przez NSA dotyczyła spółki zajmującej się produkcją energii elektrycznej, która dostała z funduszu celowego dotację na wymianę i zakup nowych transformatorów. Celem projektu było ograniczenie strat sieciowych w sektorze energetycznym i ograniczenie emisji zanieczyszczeń do atmosfery. Spółka musiała najpierw ze środków własnych kupić transformatory, a dopiero potem otrzymała zwrot poniesionych wydatków.
Spór toczył się o to, z jaką datą powinna skorygować odpisy amortyzacyjne – czy w dniu otrzymania dotacji, czy z datą wstecz.
Spółka uważała, że powinna zmniejszyć kwotę odpisów dopiero w dniu otrzymania dotacji, proporcjonalnie do jej wielkości – tak, aby po zakończeniu amortyzacji wysokość odpisów zaliczonych do kosztów odpowiadała tej części wartości początkowej środków trwałych, która nie została sfinansowana z dotacji.
Innego zdania był dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi. Stwierdził, że z chwilą otrzymania dotacji spółka powinna korygować odpisy wstecz. Powołał się na art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT, zgodnie z którym nie są kosztem odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środka trwałego, która odpowiada wydatkom zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Interpretację tę uchylił WSA w Lublinie. Orzekł, że nie ma podstaw do korygowania kosztów wstecz, bo były one ustalone w prawidłowej wysokości. Gdyby uznać za zasadne stanowisko organu, to spółka, zmniejszając każdorazowo koszty o część odpisów ustaloną w proporcji do otrzymanego dofinansowania, ponosiłaby karę finansową – zauważył WSA. Musiałaby bowiem płacić odsetki od zaległości podatkowych – tylko z tego powodu, że część wydatków została jej zwrócona dopiero po zakupie.
Podobnie orzekł NSA. Stwierdził, że do czasu otrzymania dotacji naliczone odpisy amortyzacyjne są w całości kosztem uzyskania przychodu. Dopiero po przyznaniu dofinansowania należy określić, jaka wartość odpisów powinna zostać z kosztów wyłączona. O tę kwotę należy zmniejszyć koszty bieżące, a nie dokonywać korekty wstecz – orzekł NSA.
ORZECZNICTWO
Wyrok NSA z 19 lutego 2015 r., sygn. akt. II FSK 282/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia