Nabycie programu komputerowego z licencją, pomocą przy instalacji i zapewnionym stałym wsparciem technicznym nie jest dostawą towarów w rozumieniu ustawy o VAT – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.
Sprawa dotyczyła spółki, która kupiła oprogramowanie komputerowe dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. W umowie sprzedający zobowiązał się do udzielania wsparcia technicznego, w tym pomocy przy zainstalowaniu oprogramowania oraz pomocy w razie problemów z użytkowaniem programu. Z umowy wynikało, że zapłata będzie w dwunastu równych ratach.
Reklama
Spór z fiskusem dotyczył tego, czy spółka mogła jednorazowo odliczyć podatek naliczony wynikający z faktury. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał, że spółka nie miała takiego prawa – powinna była odliczać VAT stopniowo, wraz z zapłatą każdej z dwunastu rat.

Reklama
Spółka natomiast stała na stanowisku, że istotny jest wyłącznie okres, w którym otrzymała fakturę VAT dokumentującą zakup oprogramowania. Argumentowała, że nabycie oprogramowania komputerowego można uznać za świadczenie kompleksowe (złożone), w którym świadczeniem głównym jest nabycie oryginalnych nośników z oprogramowaniem, a świadczeniem ubocznym (pomocniczym) są: instalacja, wsparcie techniczne itp.
WSA w Gliwicach uchylił interpretację izby. Stwierdził, że spółka wyraźnie podkreśliła we wniosku o interpretację, iż samo wsparcie techniczne, bez zakupu oprogramowania, byłoby dla niej bezużyteczne. Dlatego – zdaniem sądu – otrzymana przez nią faktura dokumentowała świadczenie złożone, w którym elementem głównym była dostawa towaru w postaci oprogramowania, a elementem pomocniczym – wsparcie techniczne.
Nie zgodził się z tym dyrektor katowickiej izby i wniósł skargę kasacyjną. NSA uchylił wyrok I instancji. Orzekł, że w tym przypadku mamy do czynienia z usługą, a nie dostawa towaru. Zwrócił uwagę na to, że w sprawie nie było sporu co do kompleksowości usługi. Jednak otrzymanie przez spółkę licencji do oprogramowania oraz późniejszego prawa do jego sprzedaży na mocy sublicencji świadczy o tym, że w tej sprawie jest mowa o usłudze. Przenoszenie praw jest elementem definicji usługi z art. 8 ustawy o VAT – wskazał NSA.
Dodał, że również sama spółka nigdzie nie mówiła o zakupie oprogramowania jako o dostawie towaru. We wniosku o wydanie interpretacji powoływała się na przepisy dotyczące usług, a nie dostawy.
ORZECZNICTWO
Wyrok NSA z 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 1968/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia