Chodziło o spółkę handlującą artykułami meblowymi i wyposażenia wnętrz. Chcąc zapewnić swoim klientom możliwość finansowania zakupu kredytem konsumenckim, spółka współpracowała z bankami. Zawierała z nimi umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa finansowego.
W ramach tych umów m.in. rekomendowała klientom oferty kredytowe, informowała ich o warunkach kredytowych, o ewentualnych kosztach, kierowała ich do punktu obsługi kredytu ratalnego, zapewniała miejsce do przechowywania dokumentacji kredytowej, odbierała oświadczenia o odstąpieniu od umowy kredytowej.