Wcześniej podobne stanowisko wyraził w interpretacji z 7 grudnia 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.402. 2020.1.BM). Taką wykładnię zaprezentował również wiceminister finansów Jan Sarnowski, odpowiadając 6 marca 2020 r. na interpelację poselską nr 2109.
Wątpliwości dotyczą art. 15d ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Wyklucza on z katalogu kosztów uzyskania przychodu wydatki zapłacone z pominięciem split paymentu pomimo zawarcia na fakturze wyrazów „mechanizm podzielonej płatności”.
Spółka, która złożyła wniosek o interpretację, uważała, że ograniczenie to jej nie dotyczy, bo – jak tłumaczyła – zwrot zapłaty przez dostawcę i ponowne uregulowanie jej już w odpowiedniej formie (czyli z zastosowaniem split paymentu) jest korektą pierwotnej, błędnej płatności.
Reklama
Liczy się efekt końcowy, a ostatecznie równowartość podatku wykazanego na fakturze wpłynie na rachunek VAT dostawcy – argumentowała spółka.
Przywołała również wspomniane interpretację indywidualną oraz odpowiedź wiceministra finansów na poselską interpelację. Wiceminister odniósł się w niej do podobnej sytuacji: pierwotne transakcje zostały anulowane zarówno przez kupującego, jak i sprzedającego. Następnie ponownie uregulowano należności z zachowaniem zasad określonych w art. 15d ust. 1 pkt 2 oraz 3 ustawy o CIT. Zdaniem ministra „powinno to skutkować zachowaniem prawa do uznania wydatków z tak przeprowadzonych transakcji jako koszty uzyskania przychodu”.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził taką wykładnię. Przyznał, że skoro spółka skoryguje błędnie zrealizowaną płatność i ostatecznie opłaci fakturę w mechanizmie podzielonej płatności, to nie ma podstaw do zastosowania wobec niej ograniczenia z art. 15d ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
Interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 14 grudnia 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.534.2021.2.MS