Sprawa dotyczyła instytucji, która kupuje od MasterCardu usługi dotyczące kart płatniczych. Bank we wniosku o interpretację zapytał, czy powinien naliczać podatek należny od wynagrodzenia wypłacanego kontrahentowi. Sam uważał, że nie ma takiego obowiązku, ponieważ świadczenia MasterCardu stanowią kompleksową usługę finansową, która korzysta ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT (dotyczącego m.in. wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych).
Reklama
Innego zdania był dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie. Uznał, że w świetle przepisów unijnych (art. 135 ust. 1 lit. d dyrektywy 112) i wykładni Trybunału Sprawiedliwości UE nie można zgodzić się z bankiem, że w grę wchodzi usługa kompleksowa. Poszczególne świadczenia nie stanowią bowiem nierozerwalnej całości, trudno też wskazać świadczenie główne. Dyrektor ocenił, że w grę może wchodzić jedynie art. 43 ust. 13 ustawy o VAT. Zgodnie z nim zwolnienie od podatku stosuje się również do usługi, która jest właściwym oraz niezbędnym elementem usługi wymienionej w art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37–41, a jednocześnie element ten stanowi odrębną całość. Zdaniem dyrektora izby, niektóre czynności MasterCardu (przesyłanie zapytań autoryzacyjnych dla transakcji przy użyciu kart, rozliczanie takich transakcji) spełniają te wymogi. Inne, jak np. przyjmowanie reklamacji, przekazywanie informacji, mają charakter techniczny i nie są właściwe, tj. specyficzne dla usług finansowych.
WSA w Warszawie przyznał rację spółce. Uznał, że w tej sprawie czynności techniczne są elementem kompleksowej usługi korzystającej ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy oraz są właściwe i niezbędne w świetle art. 43 ust. 13. Tego samego zdania był NSA. Przypomniał, że zwolnienie funkcjonujące w polskich przepisach ma charakter szerszy niż przewidziane w dyrektywie. Art. 43 ust. 13 nie ma bowiem w niej swojego odpowiednika. Stanowi on jednak podstawę do zwolnienia z VAT całej usługi kupowanej u operatora kart. Sąd powołał się przy tym na inny wyrok NSA (sygn. akt I FSK 339/12).
ORZECZNICTWO
Wyrok NSA z 3 października 2014 r., sygn. akt I FSK 1489/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia