Stosowanie zwolnienia z VAT tzw. usług pomocniczych sprawia podatnikom wiele trudności. Czy z pomocą przychodzą im sądy administracyjne?
Wątpliwości dotyczą art. 43 ust. 13 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Wynika z niego, że zwolnione z podatku są usługi finansowe, ubezpieczeniowe (wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37–41 ustawy) oraz usługi pomocnicze do nich. Tym drugim ustawodawca stawia jednak pewne warunki – muszą być elementem usługi głównej, lecz same stanowić odrębną całość, a ponadto być właściwe i niezbędne do świadczenia usługi głównej.
Brzmienie przepisu o usługach pomocniczych stawia sporo znaków zapytania. Często zajmują się tym sądy. Z analizy orzecznictwa wynika jednak, że niechętnie zgadzają się na stosowanie zwolnienia do nowoczesnych usług wsparcia, bez których usługa główna w zasadzie może być świadczona, lecz będzie mniej efektywna lub np. będzie powodować większe ryzyko dla banku.