Od tego momentu na fakturach używa skróconej nazwy, zgodnie z danymi podanymi w zgłoszeniu VAT-R. Powstało pytanie, czy postępuje prawidłowo. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy uznał, że tak. Wyjaśnił, że od 1 stycznia 2013 r., na podstawie rozporządzenia ministra finansów z 11 grudnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie m.in. wystawiania faktur (Dz.U. poz. 1428), powinny one zawierać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy. Znowelizowany par. 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia stanowi implementację art. 226 pkt 5 Dyrektywy Rady 2006/112/WE.

Wzór zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R określony został rozporządzeniem ministra finansów z 5 kwietnia 2004 r. (Dz.U. nr 55, poz. 539 z późn. zm.). W części B1 tego zgłoszenia – „Dane identyfikacyjne”, w poz. 11 należy podać nazwę pełną, natomiast w poz. 12 nazwę skróconą podatnika.

Dyrektor Izby Skarbowej zaznaczył, że dane dotyczące podatnika znajdujące się w wystawianych przez niego fakturach VAT, m.in. pełna lub skrócona nazwa firmy, powinny być znane organom podatkowym. Oznacza to, że muszą być zgodne z danymi podanymi w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R. W sytuacji gdy nazwa skrócona firmy została w nim wykazana i jest znana organowi, to posługiwanie się nią na fakturach wystawianych przez spółkę jest prawidłowe, niezależnie od tego, czy została wskazana w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Organ podatkowy zwrócił też uwagę, że regulacje unijne mówią o „pełnej nazwie”. Jednak z uwagi na sposób sformalizowania zgłoszenia identyfikacyjnego (aktualizacyjnego) podmiotu będącego podatnikiem lub płatnikiem w polskich przepisach podatkowych, zasadne jest twierdzenie, że nazwa skrócona podana w zgłoszeniu identyfikuje podatnika posługującego się nią na fakturze na równi z nazwą pełną.

Dane dotyczące podatnika, znajdujące się na fakturach, muszą być zgodne z tymi podanymi w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R

Interpretacja dyrektora izby skarbowej w Bydgoszczy z 29 maja 2013 r., sygn. ITPP1/443-208/13/IK.