Naczelny Sąd Administracyjny kilkakrotnie wypowiadał się w sprawie konstrukcji przepisów dotyczących opłaty paliwowej. Co z tych orzeczeń wynika dla podatników?
W uchwale 7 sędziów z 7 lipca 2011 r. (I GPS 2/11) NSA rozstrzygnął, że opłacie paliwowej podlegają paliwa silnikowe, które już z samej nazwy służą napędzaniu silników spalinowych i tym samym mogą lub mogłyby nadawać się do napędu silników pojazdów drogowych. Zdaniem NSA przepisy dotyczące opłaty paliwowej nie uwzględniają w ogóle faktycznego wykorzystania paliw objętych opłatą, dlatego nie tylko paliwa wykorzystywane do napędu samochodów będą podlegać opodatkowaniu opłatą paliwową, ale też paliwa (oleje napędowe) przeznaczone np. do napędu lokomotyw.
W kolejnym wyroku z 2 sierpnia 2011 r. (I GSK 583/10) NSA stwierdził, że opłata paliwowa jest zgodna z przepisami unijnymi, w szczególności z art. 3 ust. 2 dyrektywy horyzontalnej, zgodnie z którą państwa członkowskie mogą nakładać na wyroby akcyzowe inne podatki pośrednie niż akcyza, ale gdy podatki te mają charakter celowy. Przeznaczenie opłaty na fundusz drogowy i kolejowy jest przeznaczeniem do szczególnych celów.