Chodziło o agencję pracy tymczasowej, która oddelegowuje pracowników do Francji. Pokrywa im koszty zakwaterowania na czas wykonywania kontraktów. Agencja wyjaśniła, że nie zawsze jest w stanie określić, jakie koszty ponosi w związku z zatrudnieniem danej osoby, bo rotacja pracowników jest duża. Zwykle miejscem noclegu jest hotel pracowniczy lub kwatery prywatne wynajmowane na cele zbiorowego zakwaterowania.

Z reguły spółka zawiera w tym celu umowy z kilkoma podmiotami (na czas trwania projektu).

Agencja uważała, że nie musi pobierać zaliczek na PIT od zapewnianego bezpłatnych noclegów pracownikom. Uważała, że nie jest to ich przychodem, bo – jak tłumaczyła ‒ świadczenie to nie jest realizowane w interesie pracownika, tylko pracodawcy.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w 2015 r. zgodził się ze spółką, ale szef Krajowej Administracji Skarbowej zmienił w 2019 r. interpretację (sygn. DPP7.8222.44.2019.WAZ). Stwierdził, że gdyby pracodawca nie pokrył pracownikowi kosztów zakwaterowania za granicą, to pracownik musiałby sam ponieść taki wydatek. Opłacenie noclegu pozwala mu więc uniknąć wydatku.

Nie zgodził się z tym wczoraj Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sędzia Agnieszka Baran wyjaśniła, że obecnie są dwie linie orzecznicze. Biorąc jednak pod uwagę wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13), sąd doszedł do wniosku, że opłacenie przez pracodawcę noclegu w miejscu zbiorowego zakwaterowania nie jest przychodem pracownika. Oddelegowany nie może bowiem rozporządzać takim lokalem ani swobodnie go wykorzystywać.

Wyrok jest nieprawomocny. ©℗

orzecznictwo

Wyrok WSA w Warszawie z 29 września 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2843/19. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia