statystyki

Działalność za granicą nie przesądza o zmianie rezydencji

autor: Krzysztof Wiesław Żukowski, Lidia Rubińska26.05.2019, 13:00
umowa, spotkanie

W analizowanym przykładzie mamy umowę zlecenie zawartą między dwiema firmami zarejestrowanymi w Polsce. Jedna zleca wykonywanie opieki na terenie Niemiec, a druga ją tam wykonuje. Wynagrodzenie jest wypłacane przez firmę zlecającą na podstawie polskiej faktury, chociaż wystawionej w euro.źródło: ShutterStock

Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie jako zleceniodawca zawarła z przedsiębiorcą wpisanym do CEIDG w Kołobrzegu umowę-zlecenie, w której wskazano, że zleceniobiorca będzie świadczył usługi opieki w domu podopiecznego w Niemczech i będzie przebywał tam dłużej niż 183 dni w roku. Wynagrodzenie zleceniobiorca otrzyma na podstawie faktury wystawionej w kwocie euro. Żadna z firm nie wykonuje działalności na terytorium Niemiec poprzez zagraniczny zakład. W którym kraju osoba wykonująca usługi opieki musi opodatkować swoje dochody z działalności gospodarczej?

Zasady ustalania rezydencji podatkowej reguluje art. 3 ust. 1a ustawy o PIT oraz art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych lub przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Jeżeli osoba mieszka w Polsce, to podlega w naszym kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, co oznacza, że musi ona opodatkować w Polsce wszystkie swoje dochody – zarówno te pochodzące z zagranicy, jak i uzyskane w naszym kraju. Na tych samych zasadach nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają spółki, jeżeli mają siedzibę lub zarząd w Polsce. Identycznie jak osoby fizyczne muszą opodatkować w Polsce wszystkie swoje dochody bez względu na miejsce ich osiągnięcia.

Ustalając rezydencję podatkową osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, należy kierować się przesłankami wynikającymi z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT. Polski przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej podlega więc nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, jeżeli posiada tu centrum interesów życiowych lub przebywa dłużej niż 183 dni. Drugi warunek (czas pobytu w Polsce) niekiedy trudno zweryfikować ze względu na brak stałości miejsca wykonywania działalności. W tej sytuacji czynnikiem przeważającym jest ośrodek interesów życiowych i gospodarczych. Jak go ustalić, czytamy w piśmie dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 maja 2017 r., nr 0115-KDIT3.4011.28.2017.1.DP: „Zgodnie z komentarzem do modelowej umowy OECD o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za centrum interesów osobistych uznaje się miejsce (kraj), w którym dana osoba posiada najwięcej powiązań osobistych, tj. rodzinnych (tzw. ognisko domowe), towarzyskich, miejsce, w którym podejmuje aktywność społeczną, kulturalną, polityczną, obywatelską, w którym należy do organizacji/klubów, uprawia hobby itp.


Pozostało jeszcze 58% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane