statystyki

Działalność za granicą nie przesądza o zmianie rezydencji

autor: Krzysztof Wiesław Żukowski, Lidia Rubińska26.05.2019, 13:00
umowa, spotkanie

W analizowanym przykładzie mamy umowę zlecenie zawartą między dwiema firmami zarejestrowanymi w Polsce. Jedna zleca wykonywanie opieki na terenie Niemiec, a druga ją tam wykonuje. Wynagrodzenie jest wypłacane przez firmę zlecającą na podstawie polskiej faktury, chociaż wystawionej w euro.źródło: ShutterStock

Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie jako zleceniodawca zawarła z przedsiębiorcą wpisanym do CEIDG w Kołobrzegu umowę-zlecenie, w której wskazano, że zleceniobiorca będzie świadczył usługi opieki w domu podopiecznego w Niemczech i będzie przebywał tam dłużej niż 183 dni w roku. Wynagrodzenie zleceniobiorca otrzyma na podstawie faktury wystawionej w kwocie euro. Żadna z firm nie wykonuje działalności na terytorium Niemiec poprzez zagraniczny zakład. W którym kraju osoba wykonująca usługi opieki musi opodatkować swoje dochody z działalności gospodarczej?

Zasady ustalania rezydencji podatkowej reguluje art. 3 ust. 1a ustawy o PIT oraz art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych lub przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Jeżeli osoba mieszka w Polsce, to podlega w naszym kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, co oznacza, że musi ona opodatkować w Polsce wszystkie swoje dochody – zarówno te pochodzące z zagranicy, jak i uzyskane w naszym kraju. Na tych samych zasadach nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają spółki, jeżeli mają siedzibę lub zarząd w Polsce. Identycznie jak osoby fizyczne muszą opodatkować w Polsce wszystkie swoje dochody bez względu na miejsce ich osiągnięcia.

Ustalając rezydencję podatkową osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, należy kierować się przesłankami wynikającymi z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT. Polski przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej podlega więc nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, jeżeli posiada tu centrum interesów życiowych lub przebywa dłużej niż 183 dni. Drugi warunek (czas pobytu w Polsce) niekiedy trudno zweryfikować ze względu na brak stałości miejsca wykonywania działalności. W tej sytuacji czynnikiem przeważającym jest ośrodek interesów życiowych i gospodarczych. Jak go ustalić, czytamy w piśmie dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 maja 2017 r., nr 0115-KDIT3.4011.28.2017.1.DP: „Zgodnie z komentarzem do modelowej umowy OECD o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za centrum interesów osobistych uznaje się miejsce (kraj), w którym dana osoba posiada najwięcej powiązań osobistych, tj. rodzinnych (tzw. ognisko domowe), towarzyskich, miejsce, w którym podejmuje aktywność społeczną, kulturalną, polityczną, obywatelską, w którym należy do organizacji/klubów, uprawia hobby itp.


Pozostało 58% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane