Do zmniejszania wkładu w spółce osobowej należy stosować, na zasadzie analogii, przepisy dotyczące wystąpienia wspólnika lub jej likwidacji – orzekł WSA w Warszawie.

Sprawa dotyczyła cypryjskiej spółki kapitałowej (A), która miała zostać wspólnikiem polskiej spółki osobowej (komandytowej lub jawnej – B). Ta z kolei powstałaby z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej (C), w której firma A objęła już akcje w zamian za wkład niepieniężny (były to wierzytelności pożyczkowe).

Spółka A nie wykluczała, że po przekształceniu SKA w spółkę komandytową lub jawną zmniejszy swoje zaangażowanie kapitałowe (zgodnie z art. 54 par. 1 kodeksu spółek handlowych). Dojdzie wtedy do wypłaty pieniędzy. Spór dotyczył tego, czy i jak należy opodatkować tę wypłatę.

Reklama

Chciała odliczyć koszty

Spółka wskazywała, że ustawa o CIT nie przewiduje regulacji, która dotyczyłaby zmniejszenia udziału wspólnika. W art. 12 ust. 4 pkt 3a jest mowa jedynie o zmniejszeniu udziału w spółce osobowej, którego efektem jest likwidacja spółki lub wystąpienie z niej.

Reklama

Uważała zatem, że trzeba zastosować tu ogólne zasady dotyczące przychodów i kosztów. Wskutek zatem zmniejszenia wkładu uzyskałaby przychód (zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT). Sądziła, że będzie go można obniżyć o koszty uzyskania, czyli o faktycznie poniesione wydatki na nabycie wycofywanej części wkładu.

Spółka była zdania, że kosztem tym będą wydatki poniesione na nabycie akcji w C. Skoro jednak objęła je w zamian za wkład niepieniężny (wierzytelności pożyczkowe), to należy przyjąć, że kosztem będą wydatki na nabycie składników tego wkładu, czyli wartość nominalna wierzytelności, w tym naliczone odsetki. Jeśli okaże się, że ta historyczna wartość jest równa lub wyższa od przychodu, to podatek nie wystąpi – uważała spółka A.

Nie ma w ogóle przychodu

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał inaczej. Stwierdził, że należy tu jednak zastosować art. 12 ust. 4 pkt 3a ustawy o CIT. Wprawdzie dotyczy on – jak słusznie zauważyła pytająca – wystąpienia ze spółki lub jej likwidacji, ale zdaniem organu należy go stosować również do obniżenia wkładu (na zasadzie analogii prawa).

Organ powołał się tu na wyrok z 30 lipca 2014 r. (sygn. akt II FSK 2046/12), w którym NSA stwierdził, że w ustawie o CIT jest luka i że należy sięgnąć po przepis najbardziej zbliżony do sytuacji częściowego obniżenia wkładu w spółce osobowej.

Dyrektor uznał zatem, że częściowe obniżenie wkładu w spółce osobowej będzie neutralne podatkowo. Z jednej strony nie spowoduje powstania przychodu, ale z drugiej spółka nie będzie mogła zaliczyć do kosztów wydatków na nabycie lub objęcie udziałów/akcji w spółce osobowej.

Tak samo orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sędzia Waldemar Śledzik potwierdził, że w ustawie o CIT jest luka. Można ją usunąć tylko za pomocą wykładni systemowej, w drodze analogii prawa. W związku z tym art. 12 ust. 4 pkt 3a ustawy o CIT należy stosować również do częściowego obniżenia wkładu – podsumował sędzia Śledzik.

Wyrok jest nieprawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 18 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 160/17. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia