Sprawa dotyczyła spółki komunalnej. Członek jej zarządu ukończył już 65 lat i wykonuje obowiązki na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania. Złożył pisemne oświadczenie, że spełnia warunki do zastosowania ulgi na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o PIT, czyli dla pracujących seniorów.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że przychody członka zarządu należy kwalifikować jako przychody, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o PIT. Wobec tego ulga nie przysługuje i spółka jako płatnik nie powinna stosować tej preferencji przy poborze zaliczek na PIT – stwierdził.

Kluczowe jest oświadczenie podatnika

Nie zgodziły się z tym sądy. Jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (sygn. akt I SA/Sz 809/22), ustawodawca przerzucił – z płatnika na podatnika – ciężar weryfikowania, czy są spełnione warunki do zastosowania ulgi. Jeżeli podatnik złożył stosowne oświadczenie, to płatnik ma obowiązek uwzględnić preferencję – orzekł sąd I instancji.

Za ewentualny błąd odpowiada podatnik

Tego samego zdania był NSA. Wyjaśnił, że ewentualne błędy w kwalifikacji źródła przychodu obciążają podatnika, który składa oświadczenie. To on ponosi za nie odpowiedzialność, natomiast płatnik ma obowiązek działać na podstawie oświadczenia podatnika. - Odpowiedzialność płatnika nie jest odpowiedzialnością za zobowiązania podatkowe ciążące na podatniku. Obowiązki płatnika nie obejmują weryfikacji zgodności z rzeczywistością oświadczenia składanego przez podatnika – uzasadniła wyrok sędzia Renata Kantecka.