Jakie praktyczne skutki płyną z wyroku WSA w Warszawie z 22 grudnia 2010 r. (sygn. akt III SA/Wa 2457/10) dotyczącego wniesienia aportem do spółki kapitałowej zorganizowanej części przedsiębiorstwa (zcp)?

Wskazany wyrok (podobnie jak inny z 24 czerwca 2009 r., sygn. akt III 48/09, wydany także przez WSA w Warszawie) przesądza o tym, że przedsiębiorcy otrzymujący zcp, z którą funkcjonalnie związane są jej zobowiązania, będą mogli zaliczyć w koszty niektóre wydatki. Wyrok dotyczył odsetek i naliczonych różnic kursowych. Sąd uznał, że mimo tego, iż sukcesja nie wystąpi, spółka przejmująca zcp może zaliczać do kosztów podatkowych wydatki na spłatę tych zobowiązań związanych z działalnością tej zcp i powstałych jeszcze przed wniesieniem aportu. Zdarzało się, że organy podatkowe kwestionowały możliwość zaliczania spłacanych zobowiązań zcp do kosztów podatkowych przejmującego, powołując się na wynikający z przepisów Ordynacji podatkowej brak sukcesji. Uzasadnienie wyroku (o ile się uprawomocni) może być ważnym argumentem w sporze z organami podatkowymi.

Na jaką podstawę prawną, posiłkując się uzasadnieniem wyroku, może powołać się przedsiębiorca, który chce zaliczyć spłatę przejętych zobowiązań do kosztów podatkowych?

Sąd, podobnie jak podatnik, wskazał, że należy posłużyć się zasadą wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki są bowiem ponoszone już przez drugi podmiot – otrzymujący aport. Problem nie dotyczy zaś wydatków, które poniesione przez jedną spółkę przechodzą w ramach rozliczeń za dany rok podatkowy na inną spółkę i stanowią u niej koszty. Podatnik po otrzymaniu zcp osiąga przy pomocy składającego się na nią majątku przychody, które są jego przychodami. Tym samym również towarzyszące temu przedsiębiorstwu koszty mogą stanowić jego koszty podatkowe.

Należy jednak pamiętać, że art. 15 ust. 1 ustawy o CIT nie może być stosowany wprost „zamiast” przepisów o sukcesji. Podmiot zaliczający do kosztów podatkowych wydatki związane z wniesioną aportem zcp powinien być w stanie udowodnić, że wydatki te mają – choćby potencjalny – związek z osiąganymi przychodami lub służą zabezpieczeniu źródeł przychodów.

Niemniej jednak z wyroku sądu płynie wskazówka dla otrzymujących w aporcie zcp i przejmujących związane z jej działalnością zobowiązania, że nawet jeśli brak jest sukcesji podatkowej, to wydatki na spłatę niektórych zobowiązań mogą, na zasadach ogólnych, stanowić koszt podatkowy otrzymującego aport.

Czy spółka kapitałowa, która otrzymała już podobny aport i spłacała przejęte zobowiązania, powinna skorygować swoje rozliczenia?

Warto zaczekać na uprawomocnienie wyroku, choć wskazać należy, że ten z czerwca 2009 r. jest wyrokiem prawomocnym. Wydaje się jednak, że najbezpieczniejszą drogą jest uzyskanie indywidualnej interpretacji w tej sprawie.