EWA MATYSZEWSKA

Nowa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z Norwegią została podpisana 9 września 2009 r. Zastąpi ona umowę z 1977 roku. Jakie zmiany wprowadzi nowy dokument?

TOMASZ PIEKIELNIK*

Do istotnych zmian zaliczyć należy przede wszystkim modyfikację art. 5 formułującego definicję zakładu. Skutek zmian to przede wszystkim szerszy krąg przedsiębiorstw mogących podlegać opodatkowaniu w drugim państwie. Przypomnijmy, że istnienie zakładu (tj. stałej placówki) powoduje z reguły powstanie prawa do opodatkowania dochodu przedsiębiorstwa w państwie jego położenia. Innymi słowy, posiadając zakład w drugim państwie, będziemy musieli zarejestrować się tam dla celów podatkowych i opłacać podatek. Z drugiej strony, brak zakładu, np. norweskiego przedsiębiorstwa w Polsce, oznacza, że polski fiskus nie ma prawa do opodatkowania dochodu uzyskanego przez to przedsiębiorstwo na terytorium naszego państwa.

Czy ważna będzie długość pobytu w danym kraju?

Tak. Istotną nowością i nietypowym rozwiązaniem przewidzianym w art. 5 ust. 3 konwencji jest uznanie za zakład usług wykonywanych przez przedsiębiorstwo w drugim państwie za pośrednictwem osoby fizycznej przebywającej tam dłużej niż 183 dni w okresie kolejnych 12 miesięcy – przy spełnieniu dodatkowych warunków. Jest to odstępstwo od zasady ogólnej definiującej zakład jako stałą placówkę, poprzez którą prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

Kolejną zmianą jest skrócenie okresu, po którym plac budowy uznawany jest za zakład przedsiębiorstwa. Po wejściu w życie nowej konwencji będzie to okres 12 miesięcy (obecnie 18).