Problem ten rozstrzygał ostatnio NSA w wyroku z 21 lutego 2012 r. (sygn. akt II FSK 1474/10). Podatnik dzierżawił obiekt hotelowy, który został mu przekazany po zakończeniu budowy. W trakcie budowy podatnik miał prawo dokonywania przeglądu wykonywanych prac. W tym celu zawarł umowę, której przedmiotem był nadzór nad realizacją inwestycji. W wydanej interpretacji minister finansów odmówił prawa zaliczenia wydatków na usługi sprawowania nadzoru do kosztów podatkowych. Zgodził się z tym wojewódzki sąd administracyjny, uznając, że wydatki zostały poniesione w imieniu i na rzecz właściciela nieruchomości i wpływają na wartość budowanego obiektu. Tym samym powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów właściciela, a nie dzierżawcy.

Z takim podejściem nie zgodził się NSA. Zdaniem sądu wydatki na nadzór w przygotowaniu obiektu zgodnie ze standardami obowiązującymi w hotelach reprezentowanej przez podatnika sieci należy uznać za celowe i racjonalne ze względu na charakter i profil prowadzonej działalności. Skład orzekający wskazał, że związek pomiędzy takimi wydatkami a spodziewanymi przychodami ze świadczenia usług hotelarskich jest ścisły i nie budzi wątpliwości. NSA podkreślił ponadto, że dostosowanie obiektu hotelowego do określonych wymogów sieciowych niekoniecznie musi podnosić wartość samego obiektu, gdyż dostosowanie się do specyficznych wymagań jednego kontrahenta może utrudnić gospodarcze wykorzystanie tego budynku w inny sposób. Tym samym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydatki na nadzór w spełnieniu wymagań sieciowych stanowią koszt po stronie dzierżawcy, a nie samego właściciela budynku.

Wyrok wpisuje się w pozytywną linię orzecznictwa w zakresie możliwości zaliczenia znaczących ekonomicznie nakładów pieniężnych, niepowiązanych w sposób bezpośredni z przychodami podatnika, do kosztów uzyskania przychodów.