W odniesieniu do zagranicznych spółek kapitałowych będących wspólnikami polskich spółek kapitałowych generalnie dotychczas organy podatkowe prezentowały jednolity pogląd. Uznawały, że spółka osobowa działająca w Polsce jest zakładem zagranicznej spółki kapitałowej, która jest jej wspólnikiem.

Przyjmowano, że zagraniczna spółka prowadzi w Polsce działalność gospodarczą za pośrednictwem zakładu. W konsekwencji tego, że w przypadku spółki osobowej dochód z tytułu jej działalności jest rozpoznawany na poziomie wspólników – zagraniczny wspólnik objęty byłby w Polsce ograniczonym obowiązkiem podatkowym – od dochodów uzyskanych z tytułu udziału w polskiej spółce osobowej.

Odmienne stanowisko zajął w tej kwestii Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 15 marca 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa 1637/10). WSA orzekł, w odniesieniu do umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Cyprem z 1992 roku, że dochód zagranicznego akcjonariusza polskiej spółki komandytowo-akcyjnej stanowi zysk przedsiębiorstwa, podlegający opodatkowaniu jedynie w państwie rezydencji zagranicznego wspólnika.

Punktem wyjścia dla takiej oceny było przyjęcie, że udział cypryjskiej spółki kapitałowej – jako akcjonariusza – w polskiej spółce osobowej nie stanowi zakładu tej spółki w Polsce w rozumieniu wspomnianej umowy z Cyprem. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawiała argumentacja sądu, że akcjonariusz w spółce komandytowo-akcyjnej nie prowadzi bieżących spraw tej spółki (odmiennie niż komplementariusz), a jedynie inwestuje kapitał.

Wyrok ten może stanowić ważny element w międzynarodowym planowaniu podatkowym dla polskich rezydentów.