Wątpliwości dotyczą w szczególności zwolnień usług finansowych, edukacyjnych i medycznych. Każdy z tych przypadków jest inny, dlatego że ustawodawca w każdym z nich zastosował nieco inne przesłanki, od których spełnienia uzależniona jest możliwość zastosowania zwolnienia. Z tego punktu widzenia szczególnie interesujący jest przypadek usług w zakresie opieki medycznej. W odniesieniu do nich ustawodawca nie tylko zastosował dodatkowe ograniczenie podmiotowe (co jest charakterystyczne dla nowego zakresu zwolnień wynikających z art. 43 ustawy o VAT), ale dodatkowo zawęził zakres przedmiotowy poprzez dookreślenie, że usługi w zakresie opieki medycznej (o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18, 18a i 19 ustawy o VAT), aby korzystały ze zwolnienia, muszą służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia.

W celu zatem ustalenia, czy dana usługa jest zwolniona, należy ustalić, czy jest usługą w zakresie opieki medycznej. Jeżeli tak, to w dalszej kolejności należy ustalić, czy świadczy ją podmiot określony w jednym z powyższych przepisów (np. szpital lub lekarz w ramach wykonywania prywatnej praktyki lekarskiej). Gdy te przesłanki są spełnione, trzeba jeszcze sprawdzić, czy usługa w zakresie opieki medycznej wykonywana przez podmiot uprawniony służy profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia. W wielu przypadkach ustalenie powyższego celu nie sprawia szczególnych trudności i weryfikacja spełnienia tej przesłanki, zarówno pozytywna (np. opieka dentystyczna, hospitalizacja), jak i negatywna (np. badania DNA na zlecenie sądu czy badania lekarskie prowadzone w celu wydania zaświadczenia o stanie zdrowia dla celów uzyskania uprawnień rentowych), jest prosta. Są jednak obszary budzące więcej emocji, jak choćby zabiegi chirurgii plastycznej, które jedynie w pewnych okolicznościach mogą służyć poprawie lub przywracaniu zdrowia.