Osoby fizyczne mogą rozliczać dochody z najmu na zasadach ogólnych (według skali podatkowej), ryczałtem ewidencjonowanym albo jako dochody z prowadzonej działalności gospodarczej. W przypadku zawarcia w tym samym czasie kilku umów najmu może pojawić się pytanie, czy podatnik ma prawo zastosować różne formy opodatkowania do dochodów z wynajmu różnych składników swojego majątku. Wynajmujący może jednocześnie posiadać składniki majątkowe wykorzystywane przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz takie, które należą do majątku osobistego. W stosunku do tych pierwszych dochody uzyskiwane z ich wynajmu mogą być opodatkowane jedynie jako dochody z działalności gospodarczej. Przy ustalaniu podstawy opodatkowania uwzględnione zostaną koszty uzyskania przychodów. Podatek można opłacać według 19-proc. stawki liniowej bądź według skali podatkowej, w zależności od wybranej formy opodatkowania działalności.

W przypadku zawierania umów najmu dotyczących składników majątku osobistego osoba fizyczna może wybrać jedną z następujących form opodatkowania: skalę podatkową albo ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (8,5 proc. uzyskiwanych przychodów, bez względu na wysokość ponoszonych kosztów ich uzyskania). Decyzja o wybranej metodzie musi być podjęta przed uzyskaniem pierwszego przychodu z tego źródła. Można ją zmienić dopiero od kolejnego roku podatkowego. Ponieważ wybór sposobu opodatkowania dotyczy dochodów z określonego źródła – a takim jest najem i umowy o podobnym charakterze – należy przyjąć, że dochody z tego źródła muszą być opodatkowane przy zastosowaniu jednolitej metody. Nie ma jednak przeszkód, aby dokonywać przesunięć składników majątku pomiędzy działalnością gospodarczą a majątkiem osobistym i w ten sposób optymalizować opodatkowanie dochodów z ich wynajmu, w zależności od sytuacji podatkowej wynajmującego.