W październiku 2010 r. podatniczka poinformowała naczelnika urzędu skarbowego, że jej mąż wynajmuje bez jej zgody i pełnomocnictwa lokal stanowiący przedmiot wspólności majątkowej małżeńskiej. Mąż umowę najmu zawarł w imieniu obojga małżonków. Jak twierdziła żona, najemcy przekazywali pieniądze na jego konto, a ona nie osiągała przychodów.

Mąż wykazał w zeznaniu PIT-28 za 2010 r. przychody z najmu i opodatkował je ryczałtem. Po przeprowadzeniu przez urząd czynności sprawdzających złożył jednak korektę zeznania PIT-28 i wykazał połowę przychodu pierwotnego. Organ określił więc żonie zobowiązanie podatkowe w PIT za 2010 r. Spór dotyczył tego, czy mógł wydać taką decyzję, mimo że żona nie wyraziła zgody ani nie udzieliła pełnomocnictwa na podpisanie przez męża umowy najmu.

Sąd przyznał rację podatniczce. Wyjaśnił, że umowa zawarta przez męża bez zgody żony jest – zgodnie z art. 63 par. 1 kodeksu cywilnego – czynnością prawną niezupełną (powstaje stan tzw. bezskuteczności zawieszonej). Jeżeli małżonek potwierdzi taką umowę, to jest ona ważna od chwili jej zawarcia. Gdy tego nie zrobi, umowa może być uznana za bezwzględnie nieważną – również od chwili jej zawarcia.

Dyrektor izby skarbowej w decyzji powołał się na art. 31 par. 2 pkt 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgodnie z którym do majątku wspólnego należą dochody z majątku wspólnego. W ocenie sądu przepis ten nie daje jednak podstaw, aby uznać, że skarżąca osiągnęła przychód z najmu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.). Wyrok jest nieprawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Łodzi z 25 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 1488/12.