Sprawa, jaką zajął się TK, dotyczyła zgodności przepisów ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 101, poz. 649 z późn. zm.).

Przewidują one – już po przedawnieniu zobowiązania podatkowego powstałego z tytułu zawarcia umowy pożyczki – obowiązek zapłaty podatku według dziesięciokrotnie wyższej – 20-proc. stawki.

2297 tyle spraw od 2007 r. prowadziły organy podatkowe w zakresie powołania się na pożyczkę, depozyty nieprawidłowe i nieprawidłowe użytkowanie

Ma to miejsce najczęściej w postępowaniu w sprawie dochodów z nieujawnionych źródeł, gdy podatnik powołuje się na fakt otrzymania pożyczki.

Na niekonstytucyjność tych przepisów wskazał WSA w Warszawie, stwierdzając, że stanowi to ograniczenie prawa do przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Trybunał uznał jednak, że prawo do czerpania korzyści z przedawnienia zobowiązania podatkowego nie jest gwarantowane przez konstytucję.

Trybunał od lat przyjmuje takie stanowisko, że instytucja przedawnienia nie może służyć do uchylania się od płacenia zobowiązań publicznoprawnych.

Osoba, która nie ujawniła wcześniej otrzymania pożyczki w ustawowym terminie 14 dni, wie, jakie są tego konsekwencje.

Dziesięciokrotnie wyższa stawka podatku nie powinna być więc zaskoczeniem.

Zdanie odrębne do wyroku zgłosiła sędzia TK Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz. W jej ocenie negatywne skutki braku przedawnienia mogą dotknąć podatników, którzy po upływie pięciu lat przestali przechowywać dokumentację.

Wyrok jest ostateczny.

ORZECZNICTWO
Wyrok TK z 19 czerwca 2012 r., sygn. akt P 41/10.