Zaświadczenie VAT-25 potwierdza brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu nabywanych w krajach Unii Europejskiej pojazdów, które mają być dopuszczone do ruchu w Polsce. Wspólnicy spółki złożyli do prezydenta miasta wniosek o stwierdzenie nadpłaty.

Podatnicy uważali, że pobór opłaty narusza konstytucję oraz art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i stanowi dyskryminujący podatek wewnętrzny.

Prezydent miasta odmówił jednak stwierdzenia nadpłaty i uznał, że wydane zaświadczenie stanowi ekwiwalent za faktycznie świadczoną przez administrację usługę oraz leży w interesie importera, gdyż umożliwia mu rejestrację pojazdu i odpowiada faktycznie poniesionym kosztom związanym z załatwieniem sprawy.

Opłata skarbowa uiszczana za wydanie zaświadczenia VAT-25 nie stanowi więc obciążenia podatkowego w rozumieniu art. 90 traktatu, ale jest jedynie opłatą za dokonanie konkretnej czynności administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił pogląd, że pobrana opłata skarbowa jest rodzajem daniny publicznoprawnej związanej ze świadczeniem odpłatnym ze strony organu administracji publicznej.

Uiszczając ją, wnioskodawca może oczekiwać konkretnego wymiernego świadczenia ekwiwalentnego, odpowiadającego wysokości opłaty.

Wyrok jest prawomocny.

ORZECZNICTWO
Wyrok NSA z 14 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 2498/10.