Skarżący 19 marca 2010 r. zarejestrował działalność gospodarczą. Nie wykonywał jednak żadnych usług i nie osiągał przychodów. 4 maja zawiesił prowadzenie działalności i wznowił ją dopiero 11 marca 2011 r. Trzy dni później, w dniu osiągnięcia pierwszego przychodu złożył w urzędzie skarbowym oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Problem polegał na tym, czy skarżący mógł skutecznie złożyć wniosek o wyborze opodatkowania ryczałtem. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. nr 144, poz. 930 z późn. zm.), pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż do 20 stycznia roku podatkowego. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, oświadczenie może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a jeżeli podatnik nie złożył oświadczenia na podstawie tych przepisów – pisemne oświadczenie składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Podatnik, który chce opodatkować przychody z działalności gospodarczej ryczałtem, musi złożyć wniosek w urzędzie skarbowym

Zdaniem sądu, biorąc pod uwagę powyższe regulacje, podatnik mógł wybrać opodatkowanie ryczałtem, ponieważ skutecznie złożył wniosek, w którym poinformował naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej metody opodatkowania. Sąd wyjaśnił, że przepisy nie określają momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej. Za osobę taką należy uznać więc podatnika, który w poprzednim roku podatkowym nie uzyskał przychodów z działalności gospodarczej. Datą rozpoczęcia działalności jest natomiast dzień uzyskania pierwszego przychodu. Fakt formalnej rejestracji działalności nie ma znaczenia. Wyrok jest nieprawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Rzeszowie z 10 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Rz 232/12.