Sprawa, jaką zajął się sąd, dotyczyła interpretacji podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka spytała ministra finansów, do którego roku podatkowego należy ująć kwoty wynikające z faktur korygujących zmniejszających przychody ze sprzedaży dokonanej w grudniu 2008 roku, a księgowanej w 2009 roku, jeśli powodem korekty była zmiana ceny.

Według spółki kwoty wynikające z faktur korygujących zmniejszających przychody ze sprzedaży w 2008 roku, a księgowanych w 2009, roku należy rozliczyć na bieżąco, czyli w roku 2009. Argumentowała, że w momencie rozpoznania przychodu dla dostaw zrealizowanych w grudniu 2008 roku nie była w stanie przewidzieć, jaka będzie cena w marcu 2009 roku, ani też czy będzie ona odbiegała od ceny ustalonej pomiędzy nią a kontrahentem w umowie.

Minister finansów w wydanej interpretacji uznał, że za datę powstania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.), uważa się co do zasady dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności. Tym samym przychodem należnym jest ten, który stał się należnością (wierzytelnością) ustaloną pomiędzy stronami w umowie.

WSA w Bydgoszczy, do którego spółka złożyła skargę, uchylił interpretację. Według sądu faktura korygująca będąca skutkiem okoliczności, które miały miejsce w innym roku podatkowym niż sprzedaż i uzyskanie przychodu, powinna zostać rozliczona z przychodami tego roku, w którym została wystawiona.

NSA uchylił to rozstrzygnięcie. Sędzia Anna Dumas podkreśliła, że faktura korygująca dotyczy pierwotnego zdarzenia gospodarczego, i dotyczy przychodu z tego roku, w którym miało miejsce to zdarzenie.

Wyrok jest prawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 16 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2005/10.