WSA w Warszawie, który wydał taki wyrok, uzasadnił, że spadkobierca wstępuje w prawa i obowiązki spadkodawcy na mocy art. 97 ust. 1 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem par. 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Zgodnie z par. 2, jeżeli na podstawie przepisów prawa podatkowego spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.

Sąd wyjaśnił, że prawo majątkowe przejdzie na spadkobiercę, pod warunkiem że powstało ono jeszcze za życia spadkodawcy. Jeśli tak się stało, spadkobierca na zasadzie dziedziczenia może skorzystać z ulgi na złe długi, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054). Przepis ten daje podatnikowi VAT uprawnienie do skorygowania podatku należnego z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Z drugiej części przepisu wynika, że korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona. Wierzytelność jest uprawdopodobniona jako nieściągalna, jeśli nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Podatnik musi również spełnić inne warunki określone w dalszych ustępach art. 89a, aby skorzystać z ulgi.

Skarżący wyjaśnił, że jego ojciec, który prowadził działalność, zmarł. Jako spadkobierca syn włączył do swojej działalności gospodarczej składniki majątku firmy ojca. Kontrahenci ojca nie zapłacili jednak za towary i nie reagowali na wezwania do zapłaty wysyłane przez syna. W efekcie wierzytelności te stały się nieściągalne. Wyrok jest nieprawomocny.

Wyrok WSA w Warszawie z 13 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2071/11.