Sąd uzasadniał, że skoro jest to jedna transakcja (jeden przedmiot sprzedaży w rozumieniu prawa cywilnego), to nie można dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki wyłącznie w celu zróżnicowania stawek podatkowych. Jeżeli miejsca postojowe zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne, komórka gospodarcza są integralnie związane z prawem własności do lokalu, to nie mogą być przedmiotem obrotu i nie mogą być traktowane jako odrębny towar w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054).

Sąd stwierdził, że komórka oraz miejsce postojowe nie są samodzielnymi lokalami o innym przeznaczeniu niż mieszkalne. W przypadku miejsc postojowych, w opinii WSA, nie ma znaczenia, czy są to miejsca postojowe usytuowane wewnątrz, czy na zewnątrz budynku. Wyrok jest nieprawomocny.

Wyrok WSA w Opolu z 19 października 2011 r., sygn. akt I SA/Op 282/11.